«Αναλώσιμοι ποδοσφαιριστές…»

«Αναλώσιμοι ποδοσφαιριστές…»

Ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι ένας από τους εκατοντάδες ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές που κοσμούν τα γήπεδα του Νομού τα τελευταία χρόνια, αγωνιζόμενος με τη φανέλα της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Δολιχιακού.

Ταυτόχρονα πέρα από τη μεγάλη του αγάπη για τη μπάλα την οποία και υπηρετεί πιστά, βλέπει το ποδόσφαιρο και με ένα άλλο μάτι ως νοσηλευτής πλέον και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε το παρακάτω άρθρο:

«Παρακολουθούσα βιντεάκια στο you tube σχετικά με το ποδόσφαιρο και τυχαία «έπεσα» πάνω σε βίντεο με ξαφνικούς θανάτους ποδοσφαιριστών στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αναρωτήθηκα λοιπόν, γιατί τόσο νέοι άνθρωποι που υποτίθεται παρακολουθούνται από εξειδικευμένους γιατρούς να τους συμβαίνει αυτό;

Αίσθηση προκαλεί ότι τα 2/3 των θανάτων είναι σε επαγγελματίες αθλητές, παρόλο που είναι καλά γυμνασμένοι – προπονημένοι υπό την επίβλεψη ικανών προπονητών.

Ορισμένοι από αυτούς, ο Ούγγρος Μίκλος Φέχε υπέστη καρδιακή προσβολή και η καρδιοαναπνευστική ανάνηψη του γιατρού δεν ήταν αρκετή.

Το 2007 ο Ισπανός Αντόνιο Πουέρτα, στο ματς με την Χετάφε υπέστη δύο καρδιακά επεισόδια, το ιατρικό επιτελείο της ομάδας τον βοήθησε να ανακτήσει τις αισθήσεις του όπου και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Εκεί έπειτα από λίγε μέρες κατέληξε.

Ο Καμερουνέζος Μάρκ Βίβιαν Φόε το 2003 στο 75΄του αγώνα Καμερούν – Κολομβία έπεσε στο κέντρο του γηπέδου. Η ιατρική παρέμβαση ήταν άμεση αλλά λίγο αργότερα κατέληξε. Η αυτοψία έδειξε ο έπασχε από υπερτροφία δεξιάς κοιλίας.

Ο 30χρονος Βραζιλιάνος Σερζίνιο εξέπνευσε κατά τη διάρκεια του ματς. Η αυτοψία έδειξε ότι καρδία του ζύγιζε 600γρ παραπάνω από το κανονικό. Ο 18χρονος τερματοφύλακας από την Πιερία Στέλιος Μαρκούσης υπέστη ανακοπή κατά τη διάρκεια της προπόνησης και σωριάστηκε στο έδαφος.

Το τραγικό είναι ότι αντί να μειώνονται τα περιστατικά τα τελευταία χρόνια, αυξάνονται σημαντικά φέρνοντας στην επιφάνεια το ζήτημα της εμπορευματοποίησης του ποδοσφαίρου αλλά και του αθλητισμού γενικά. Ο κύριος σκοπός, φυσικά το χρήμα, δημιουργώντας πλέον τους ανθρώπους – αθλητές ως πραγματικά «αναλώσιμους»

Σήμερα, οι αγωνιστικές σεζόν θυμίζουν πιο πολύ μαραθώνιους που διαρκούν πάνω από δέκα μήνες παρά μια αγωνιστική περίοδο.

Για παράδειγμα «δυνατά» πρωταθλήματα, όπου το χρήμα ρέει άφθονο, η ξεκούραση των ποδοσφαιριστών να είναι ελάχιστη. Εγχώριες και διεθνείς υποχρεώσεις ( το καλοκαίρι) «φορτώνουν» απίστευτα το πρόγραμμα των ποδοσφαιριστών. Τα «μεγάλα» συμβόλαια που υπογράφουν τους αναγκάζουν να παραμείνουν όρθιοι με κάθε κόστος ρισκάροντας κυριολεκτικά τις ζωές τους αγνοώντας κούραση και τραυματισμούς. Παρόλα αυτά το πρόβλημα λύνεται με την χρήση αναβολικών ουσιών με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτό όμως που με προκαλεί μεγάλη θλίψη είναι ότι ακόμα και νεαρά παιδιά προκειμένου να βγάλουν πολλά χρήματα από το ποδόσφαιρο αλλά και δόξα θα έμπαιναν στον «δρόμο» των απαγορευμένων ουσιών.

Κάπως έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι στον επαγγελματικό αθλητισμό προκειμένου να έχει μεγάλα χρηματικά κέρδη, το ρίσκο φτάνει μέχρι την ανθρώπινη ζωή χωρίς να υπάρχει έλεος και ευαισθησία».

Σταύρος Θεοδωράκης

Νοσηλευτής Τ.Ε