Στο ποδόσφαιρο γεννιούνται οι μεγαλύτερες φιλίες!!!

Στο ποδόσφαιρο γεννιούνται οι μεγαλύτερες φιλίες!!!

Γράφει ο ΣΑΚΗΣ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗΣ

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου καθώς κάθομαι με παλιούς μου φίλους που συνυπήρξαμε στον χώρο του ποδοσφαίρου είτε ως συμπαίκτες αλλά πολύ περισσότερο ως αντίπαλοι, να αναπολώ το ένδοξο παρελθόν, τότε που όλα ήταν τόσο ρομαντικά και τόσο αγνά.

Είμαι από τους τυχερούς που κατάφερα μέσα στην πολύχρονη αυτή καριέρα μου τόσο ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής (1989-2004), όσο και ως δημοσιογράφος (1998-2016 και συνεχίζω),να έχω δημιουργήσει αμέτρητες φιλίες και ακόμα και σήμερα που βρίσκομαι στον χώρο για επαγγελματικούς λόγους, να παραμένει αναλλοίωτη αυτή η ζεστασιά που μας ένωνε τότε αλλά και τώρα.

Θα μου πείτε γιατί μας τα λες όλα αυτά τώρα; Το λέω με παράπονο με αποδέκτη τους νεαρούς άσους που θέλουν να διακριθούν στον χώρο αυτόν αλλά δεν έχουν τα στοιχειώδη πάνω τους που είναι πάνω απ’ όλα η επικοινωνία, ο σεβασμός, η εκτίμηση και η αγάπη γι’ αυτό που λέγεται ποδόσφαιρο.

Ορισμένοι πηγαίνουν στο γήπεδο για να πάνε, δεν τους ενδιαφέρει το καλό της ομάδας, δεν τους ενδιαφέρει το αποτέλεσμα παρά μονάχα η λεζάντα και πως θα δείξουν στο «μωρό» τους το βράδυ στο “FB” τις φωτογραφίες.

Σίγουρα το αντιλαμβάνομαι όπως ο καθένας άλλωστε πως οι εποχές έχουν αλλάξει από τη στιγμή που η τεχνολογία εξελίσσεται και κάνει βήματα προόδου μιας και τα χαρτάκια της “PANINI” έχουν αντικατασταθεί από τις κονσόλες του “Playstation” αλλά είναι λυπηρό αυτά τα παιδιά και κυρίως της νεαρής ηλικίας, να φτάσουν κάποια στιγμή κοντά στη δική μας ηλικία και να μην έχουν παραστάσεις.

Να μην έχουν να αφηγηθούν ένα περιστατικό, μια ιστορία βγαλμένη από το ποδόσφαιρο, να μην τους έχει κάνει εντύπωση τίποτα όλα αυτά τα χρόνια που αγωνιζόταν γιατί πολύ απλά έπαιζαν για να παίζουν.

Είναι ωραίο συναίσθημα να πατάς το χορτάρι και να βλέπεις δεκάδες ανθρώπους να σπεύδουν να σου σφίξουν το χέρι, να σου πούνε ένα γεια, να ανταλλάξεις μια άποψη γιατί πολύ απλά η Λάρισα δεν είναι παρά μονάχα μια μικρή κοινωνία και υπάρχουν πολλοί που εκτιμάνε.

Βαρέθηκα να βλέπω αποβλακωμένα παιδιά, παιδιά που το μυαλό τους μόνο για μπάλα δεν είναι και σε βάθος πολλοί από αυτούς δεν γνωρίζουν ακόμα τον πραγματικό λόγο της ύπαρξης τους στον χώρο.

Ίσως να είμαι ρομαντικός πιο πολύ απ’ ότι χρειάζεται, ίσως να τα βλέπω διαφορετικά από τη δική μου σκοπιά αλλά η ουσία είναι μία.

Εγώ και οι συνομήλικοι μου καταφέραμε όλα αυτά τα χρόνια να δημιουργήσουμε στενούς δεσμούς φιλίας, να απολαμβάνουμε το τόπι ακόμα και σήμερα, να κοιτάζουμε το αρχείο και να αναπολούμε τις μεταξύ μας μονομαχίες και με παρακαταθήκη αυτά, να μπορέσουμε κάποια στιγμή να τα μεταδώσουμε και στα παιδιά μας διατηρώντας την παράδοση.

Το ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα διασκέδαση και μέσα στον χώρο αυτόν, γεννιούνται οι μεγαλύτερες φιλίες!!!