Τρίζουν καρέκλες…

Τρίζουν καρέκλες…

Είθισται η ατάκα «θα βγάλει παρέλαση» με αποδέκτη τους προπονητές, να είναι σε περίοπτη θέση στο λεξιλόγιο παραγόντων που πάντα τέτοια εποχή προσπαθούν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα.

Δύο εβδομάδες απομένουν για την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου και ήδη αρκετές καρέκλες τεχνικών «τρίζουν», άλλες είναι ήδη πριονισμένες και περιμένουν απλά τη «λυπητερή», με τους διαθέσιμους να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση, βροντοφωνάζοντας παρών για να ριχθούν στη μάχη.

Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά στην όλη υπόθεση. Άλλο να έχεις ρίξει ένα «κάρο» λεφτά και να μην μπορείς να «σταυρώσεις» νίκη και άλλο να δημιουργείς μια ομάδα την ύστατη ώρα, μια ομάδα με τα ψέματα και να έχεις και απαιτήσεις.

Φυσικά και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχουν οι προπονητές για την εικόνα που δείχνει η κάθε ομάδα στο γήπεδο που είναι και ο καθρέφτης αλλά βάζεις στη ζυγαριά και τι υλικά προσφέρεις στον κάθε προπονητή για να χτίσει…