Ίδιο πάθος…

Ίδιο πάθος…

Τι κι αν τα χρόνια πέρασαν, η αγάπη, το μεράκι, ο ζήλος και το πάθος, παραμένουν αναλλοίωτα όταν αναφερόμαστε στον Θανάση Αθανασόπουλο.

Ένας άνθρωπος που δεν ζει από το ποδόσφαιρο αλλά ζει και αναπνέει γι’ αυτό, ένας άνθρωπος που έχει θητεύσει με επιτυχία σε αρκετούς πάγκους, έχουν περάσει από τα χέρια του αμέτρητες μπαλαδόφατσες και παραμένει ακμαίος εκεί στην άκρη του πάγκου της αγαπημένης του, Λάρισας ’88!

Οπότε και του χρόνου, θα τον απολαύσουμε και πάλι στις επάλξεις, με το ίδιο πάθος που τον διακρίνει αλλά και το τσιγάρο το οποίο και δεν το αποχωρίζεται, ζώντας και πάλι έντονα την κάθε ποδοσφαιρική στιγμή!