Ναι μεν αλλά…

Ναι μεν αλλά…

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

Εξελίξεις δεν δρομολογούνται μονάχα στο ανδρικό  τμήμα της ΑΕΛ  αλλά στα παρακλάδια της και φυσικά κάνουμε λόγο για  τις ομάδες των  U-20 και U-17 όπου από τη νέα χρονιά δεν υφίστανται όπως τις γνωρίζαμε μέχρι τώρα κι αυτό γιατί στο πρωτάθλημα της Football League υπάρχει μόνο ένα πρωτάθλημα, αυτό των Νέων.

Τι  σημαίνει αυτό; Πως  οι αρμόδιοι θα κάνουν τις κατάλληλες κινήσεις έτσι ώστε να στελεχώσουν  την ομάδα των  Νέων με το καλύτερο δυνατό υλικό επιλέγοντας  και από τις  δύο ομάδες έτσι ώστε να παρουσιάσουν οι «βυσσιννί» ένα ανταγωνιστικό πρόσωπο όπως έκαναν χρόνια ολάκερα τώρα στα εν λόγω πρωταθλήματα. Υπάρχει όμως κι η άλλη όψη του νομίσματος που λέει πως πολλά ταλαντούχα παιδιά τα οποία και είχαν βλέψεις να πετύχουν το κάτι παραπάνω, βλέπουν με μιας τα όνειρα τους αυτά να γκρεμίζονται καθώς πολλοί από δαύτους θα μείνουν ελεύθεροι με αποτέλεσμα να ψάξουν νέο σταθμό στην καριέρα τους, μετακομίζοντας δεξιά και αριστερά, μπορεί και στις ομάδες που τους ανέδειξαν. Σίγουρα η νέα τους εμπειρία μόνο καλό θα τους κάνει μιας και θα «ψηθούν» ακόμη πιο πολύ γνωρίζοντας νέες παραστάσεις αλλά όπως και να το κάνουμε για πολλούς ίσως αυτό να αποτελέσει και πισωγύρισμα κοινώς ποδοσφαιρικό ξενέρωμα. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως παίκτες που είχαν όλες τις προδιαγραφές να πετύχουν κάτι καλό θα περάσουν με τη σειρά τους στη λίστα των χαμένων ταλέντων, απόρροια του υποβιβασμού της ΑΕΛ και με ότι αυτό συνεπάγεται. Τουλάχιστον όσοι μείνουν να προσεχθούν ιδιαίτερα και μακάρι κάποια μέρα να δούμε ορισμένους από αυτούς όχι μόνο να παίρνουν προαγωγή στην ανδρική ομάδα παίρνοντας μέρος ενδεχομένως σε κάποια προετοιμασία ή συμπληρώνοντας ένα οικογενειακό διπλό αλλά να τους καμαρώσουμε με το αλογάκι στο στήθος παίζοντας για τη φανέλα γιατί όπως και το κάνουμε μονάχα ο ντόπιος την πονάει πραγματικά…