ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΡΑΣ: "Θέλω να παραμείνω στο εξωτερικό…"

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΡΑΣ: "Θέλω να παραμείνω στο εξωτερικό…"

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

PHOTO: KOSTAS VILLA

Ο Βαγγέλης Μόρας είναι από τις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που πέρασε τόσα πολλά στην καριέρα του, ξεκίνησε από τα χαμηλά στρώματα, σκύβοντας το κεφάλι και δουλεύοντας σκληρά και αυτή τη στιγμή έχει την τύχη και τη χαρά να αγωνίζεται σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα στον πλανήτη, στο Καμπιονάτο, φορώντας τη φανέλα της Μπολόνια

 

τα τελευταία τέσσερα χρόνια και παράλληλα έχοντας καταφέρει να γίνει και μέλος της αγαπημένης όλων των Ελλήνων φιλάθλων, της Εθνική Ελλάδος παίρνοντας μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής.

Από τα Ταμπάκικα εκεί όπου πρωτόπαιξε μπάλα και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, μετακόμισε στην ΑΕΛ σε μια δύσκολη εποχή, για να ακολουθήσει η Προοδευτική και η τρομερή εμπειρία του Τσάμπιονς Λιγκ με τη φανέλα της ΑΕΚ που ουσιαστικά αποτέλεσε διαβατήριο για τη μετακίνηση του στη γείτονα χώρα.

Ο ίδιος παρά και την αξιόλογη πορεία που έχει διαγράψει παραμένει προσγειωμένος, διατηρώντας χαμηλό προφίλ αλλά πάντα προσιτός και χωρίς ίχνος βεντετισμού. Εμείς αδράξαμε την ευκαιρία να «κλέψουμε» λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του μιας και βρέθηκε στη Λάρισα για τις μέρες του Πάσχα και ήπιαμε μαζί του ένα χαλαρό καφεδάκι λέγοντας τόσα πολλά (ευχαριστούμε τους ιδιοκτήτες του καφέ DE-TOX, Άκη Μεσσή και Άκη Αντωνιάδη για την παραχώρηση του χώρου για τη συνέντευξη)...

-Βαγγέλη, πως βιώνεις την εμπειρία να αγωνίζεσαι σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα στον πλανήτη, στο Καμπιονάτο;

-Δεν ξέρω τι ακριβώς να πρωτοπώ γι’ αυτό που βιώνω στη Ιταλία. Να πω για τους ανθρώπους και τη διαφορετική κουλτούρα, το πώς βλέπουν το ποδόσφαιρο, το πόσο διαφορετικά βλέπουν τον αθλητή καθώς έχουν μάθει να τον σέβονται κάτι το οποίο δεν είναι εύκολο να το βρεις στην Ελλάδα και λυπάμαι που το λέω αλλά πραγματικά έτσι είναι. Για να φτάσει σε σημείο να πούνε κάτι άσχημο για έναν ποδοσφαιριστή στην Ιταλία, σημαίνει πως έχει δώσει το δικαίωμα ενώ στη χώρα μας αν και δε δίνουμε το δικαίωμα, βλέπουμε τον κόσμο να συμπεριφέρεται άσχημα στον άνθρωπο. Γενικά είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες τόσο της δουλειάς όσο και της ζωής και τα πάντα διαφέρουν. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να αγωνίζεσαι στο εξωτερικό και όλοι ελπίζουνε κάποια μέρα να πραγματοποιήσουνε το όνειρο αυτό μιας και από μικρή ηλικία που παρακολουθούμε ποδόσφαιρο από μέσα μας ευχόμαστε κάποια μέρα να παίξουμε και εμείς απέναντι ή δίπλα στα μεγάλα αυτά ονόματα και στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Κάποτε ήταν πάρα πολύ δύσκολο να συμβεί ενώ αντίθετα τώρα είναι ακόμα πιο εύκολο καθώς έχουν ανοίξει οι πόρτες και για τους Έλληνες παίκτες. Οπότε από τη στιγμή που μπορεί κάποιος να το υλοποιήσει αυτό, το καλύτερο είναι να παραμείνει όσα περισσότερα χρόνια μπορεί στο εξωτερικό.

-Και παίρνοντας τη δική σου πάσα, ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

-Είμαι ήδη τέσσερα χρόνια στην Ιταλία και το συμβόλαιο μου με τη Μπολόνια τελειώνει το καλοκαίρι και βασικό μου μέλημα είναι να παραμείνω στο εξωτερικό όχι μόνο στην Ιταλία αλλά σε οποιαδήποτε χώρα από τη στιγμή που κάποια ομάδα με καλύπτει. Έχω περάσει δύσκολες στιγμές, τα έχω βάλει όλα σε μια σειρά μέσα στο μυαλό μου κάνοντας σωστό προγραμματισμό και αυτό που έχω καταλάβει είναι πως οπουδήποτε κι αν αγωνίζεσαι, αν το βλέπεις θετικά, το βλέπεις σαν εμπειρία που θα σου βγει σε καλό.

-Τελευταία έχουν φουντώσει οι φήμες για τη μετακίνηση σου στον Ολυμπιακό. Το σχόλιο σου;

-Το έχω πει κι άλλες φορές τόσο εγώ προσωπικά όσο και ο μάνατζερ μου πως συζητήσεις υπήρξαν και θα υπάρχουν αλλά επίσημη πρόταση από πλευράς Ολυμπιακού δεν υπάρχει και από τη στιγμή που δεν υπάρχει, δεν μπορώ να επιβεβαιώσω κάτι για όλα αυτά που γράφονται.

-Δηλαδή αποκλείεις το ενδεχόμενο να επιστρέψεις στην Ελλάδα για λογαριασμό κάποιας ελληνικής ομάδας;

-Όπως προανέφερα στόχος μου είναι να παραμείνω στο εξωτερικό. Από κει και πέρα όταν υπάρχει ενδιαφέρον από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ΑΕΚ αν και η τελευταία τη δεδομένη χρονική στιγμή δε μπορεί να καλύψει τις δικές μου προσδοκίες μιας και υπάρχει αβεβαιότητα στο διοικητικό κομμάτι, δύο από τις μεγαλύτερες ομάδες στη χώρα μας όπου αγωνίζονται και στο Τσάμπιονς Λιγκ και είχα την τύχη να ζήσω και αυτή την ξεχωριστή εμπειρία, η αλήθεια είναι πως δε θα είχα πρόβλημα να συνεχίσω την καριέρα μου αλλά βασικό μου μέλημα αυτή τη στιγμή είναι να παραμείνω στο εξωτερικό γιατί είναι μια μοναδική εμπειρία το να αγωνίζεσαι εκτός συνόρων.

-Να πάμε την κουβέντα μας στην ΑΕΛ την οποία αγαπάς παθολογικά από μικρός και έχεις φορέσει τη φανέλα της έστω και σε μια δύσκολη εποχή. Τι πιστεύεις έφταιξε φέτος και η ομάδα έχασε την κατηγορία μιας και παρακολουθούσες τις εξελίξεις;

-Η φετινή χρονιά της ΑΕΛ και ο υποβιβασμός της στη Β΄ Εθνική ήταν η χρονιά που με πείραξε και εμένα προσωπικά πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Ήταν μια χρονιά όπου έγιναν τόσα πολλά λάθη απ’ όλους και πραγματικά είναι κρίμα που η ομάδα κατάφερε να αποκτήσει ένα υπερσύγχρονο γήπεδο με τον φίλαθλο κόσμο να περιμένει καλύτερες μέρες και αντίθετα να βλέπει την ομάδα να χάνει την κατηγορία.

Θεωρώ πως ο υποβιβασμός αυτός θα βγει σε καλό, το πάθημα εκτιμώ πως έγινε μάθημα σε όλους και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ενασχολούνται με την ομάδα και κυρίως ο πρόεδρος κ. Πηλαδάκης ο οποίος έχει αποδείξει με πράξεις το πόσο πολύ αγαπάει αυτή την ομάδα και έχει καταφέρει να σηκώσει και το Κύπελλο Ελλάδος, θα προσπαθήσουν για το καλύτερο δυνατό έτσι ώστε η ΑΕΛ να επιστρέψει στη Σούπερ Λίγκα εκεί όπου πραγματικά αξίζει να βρίσκεται τόσο με το γήπεδο που διαθέτει όσο και με τη δυναμική του κόσμου.

-Θα ήθελες κάποια στιγμή να επιστρέψεις στα πάτρια εδάφη και να αγωνισθείς και πάλι με τη φανέλα της ΑΕΛ;

-Η αλήθεια είναι πως δεν έφυγα με τις καλύτερες αναμνήσεις από την ΑΕΛ. Όμως όταν είσαι Λαρισαίος, αγωνίζεσαι σε τοπικό επίπεδο τότε έχεις ως μοναδικό όνειρο κάποια μέρα να φορέσεις τη «βυσσινί» φανέλα και δε σκέφτεσαι ούτε Ολυμπιακό, ούτε Παναθηναϊκό καθώς αυτή την ομάδα την έχεις ζήσει από μικρός και πραγματικά είναι ωραίο να αγωνίζεσαι μέσα στο «σπίτι» Σου. Από αυτά που έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια, είναι πολύ δύσκολο παιδιά της Λάρισας να στεριώσουν στον τόπο τους. Εκτιμώ πως όλοι οι Λαρισαίοι παίκτες θέλουν να επιστρέψουν στην ΑΕΛ απλά δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή οι κατάλληλες συνθήκες για να επιστρέψει κάποιος. Δεν υπάρχει αυτή αγάπη του κόσμου για τα «δικά» της παιδιά κάτι που εύχομαι να αλλάξει στο μέλλον…

-Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που έχεις αντιμετωπίσει;

-Θυμάμαι ένα παιχνίδι για το Τσάμπιονς Λιγκ στην πρώτη μου χρονιά στην ΑΕΚ κόντρα στην Αϊντχόβεν, εκεί όπου ο πιο επικίνδυνος και «σπαστικός» που θα έπρεπε να ήσουν συνέχεια σε εγρήγορση, ήταν ο Κέζμαν και μάλιστα τότε ήταν στα φόρτε του. Όπως και ο Ιταλός Ινζάγκι που μπορεί να είναι πιο αργός αλλά είναι ένας ικανότατος επιθετικός που δε μπορείς να τον αφήσεις στιγμή από τα μάτια σου γιατί θα σου κάνει τη ζημιά.

-Κεφάλαιο Εθνική Ελλάδος. Τι να περιμένουμε από δω και πέρα;

-Έγινε μια ανανέωση στην Εθνική ομάδα η οποία ξεκίνησε από την εποχή του κ. Ρεχάγκελ και συνεχίζεται και υπό τις οδηγίες του κ. Σάντος. Η ομάδα προπορεύεται στον όμιλο αλλά είναι νωρίς να πούμε οτιδήποτε καθώς σε καμία περίπτωση δεν είναι έτοιμη στο στάδιο που επιθυμεί ο προπονητής. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως όλοι οι παίκτες κάνουν προπόνηση μαζί κάθε φορά που συγκεντρώνεται η ομάδα και χρειάζεται πίστωση χρόνου αλλά και υπομονή για να φανεί το επιθυμητό αποτέλεσμα καθώς υπάρχει και ποιότητα αλλά και πλούσιο ταλέντο. Πλέον η πρόκριση δεν παίζεται μονάχα ανάμεσα σε εμάς και την Κροατία αφού μπήκαν κι άλλες ομάδες στη διεκδίκηση και θα χρειασθεί ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια έτσι ώστε να παραμείνουμε στην κορυφή και το σημαντικότερο να μην πραγματοποιήσουμε τόσο άσχημη εμφάνιση όπως στο τελευταίο ματς με τη Μάλτα.

-Πόσο πολύ διαφέρουν ο κ. Ρεχάγκελ από τον κ. Σάντος;

-Η φιλοσοφία του κ. Ρεχάγκελ με τον κ. Σάντος είναι τελείως διαφορετική αφού ο καθένας και ανάλογα από πού κατάγεται έχει άλλα πράγματα στο μυαλό του τόσο στον τρόπο δουλειάς όσο και νοοτροπίας και αυτή προσπαθεί να περάσει.

-Τι σημαίνει για σένα η Εθνική;

-Και μόνο που ακούω τον Εθνικό ύμνο ανατριχιάζω και αυτό μου αρκεί για να με εξιτάρει και για τον λόγο αυτό προσπαθώ πάντα να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και να ευχαριστιέμαι αυτό που κάνω. Είναι όντως η ύψιστη τιμή για κάθε ποδοσφαιριστή να φορέσει το εθνόσημο στο στήθος.

-Ήσουν από τους εκλεκτούς που αγωνίσθηκες το καλοκαίρι στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής παίρνοντας μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Τι σου έχει μείνει από την παρουσία σου εκεί;

-Εντάξει από τις εμπειρίες που θα θυμάμαι για μια ζωή, θεωρώ πως είναι το τοπ για κάθε ποδοσφαιριστή να αγωνισθεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί να αγωνισθώ στο Τσάμπιονς Λιγκ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες και το καλοκαίρι στο Μουντιάλ. Οπωσδήποτε είναι εμπειρίες που θα τις θυμάσαι για πάντα και θα τις διηγείσαι σε γνωστούς και φίλους και δεν το αλλάζεις με τίποτα.

-Και ένα τελευταίο σχόλιο για το larisagoal.gr…

-Από τη στιγμή που γίνεται ιδιαίτερη αναφορά για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, εκτιμώ πως είναι ότι καλύτερο αυτό που επιλέξατε να κάνετε και σας εύχομαι τα καλύτερα. Δυστυχώς το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο έχει «χαλάσει» από τη στιγμή που μπήκαν τα χρήματα στη μέση που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υπάρχουν στον χώρο αυτόν, οι παράγοντες θα πρέπει να ασχολούνται με τα ταλέντα της ευρύτερης περιοχής, να τα δίνουν ευκαιρίες προκειμένου να αποκομίσουν εμπειρίες και να «ψήνονται» ποδοσφαιρικά έτσι ώστε κάποια στιγμή να κάνουν το άλμα στην καριέρα τους όσο πιο νωρίς γίνεται…