Ο δεκάλογος του προπονητή…

Ο δεκάλογος του προπονητή…

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μάθουμε τις προτιμήσεις των προπονητών που κάθονται στις άκρες των πάγκων και μας απασχολούν κάθε Σαββατοκύριακο με τις επιδόσεις τους.

Έτσι συνεχίζουμε την ανάκριση τριών προπονητών οι οποίοι και κλήθηκαν να απαντήσουν στον παρακάτω δεκάλογο:

1. Ποιος προπονητής είναι το είδωλο σου;

2. Τι θα άλλαζες στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο;

3. Το μεγαλύτερο σου όνειρο;

4. Υπάρχουν ταλέντα στο Νομό Λάρισας;

5. Ποιος είναι ο «κολλητός» σου στον χώρο του ποδοσφαίρου;

6. Ποιον θεωρείς καλύτερο αγώνα στην καριέρα σου ως προπονητής;

7. Υπάρχουν ικανοί παράγοντες στον χώρο μας;

8. Κρατάς αρχείο με τα όσα γράφονται για σένα;

9. Αν η ζωή σου γυριζόταν σε ταινία, ποιος ηθοποιός θα ήθελες να σε ενσαρκώσει;

10. Ποιος είναι ο ήρωας των παιδικών σου χρόνων;

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΖΙΑΤΖΙΑΣ (Ακαδημία Νέας Πολιτείας):

1. Μου αρέσει ιδιαίτερα ο τρόπος προσέγγισης και η φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο του Γ. Κλοπ της Λίβερπουλ, με ξεκάθαρα στοιχεία ελεύθερου και επιθετικού ποδοσφαίρου ,με μια τακτική σκέψη και εφαρμογή αυτής σχεδόν στα όρια του τέλειου.

Επιπλέον η συμπεριφορά του είναι κατά την άποψή μου παράδειγμα προς όλους όσους ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο: κύριος σε όλα του ενώ διαθέτει απίστευτη επικοινωνιακή ικανότητα με τους παίκτες του. Δείχνει να απολαμβάνει την δουλειά του.

2. Από πού να ξεκινήσει κανείς. Καταρχάς τι να πούμε για τους αγωνιστικούς χώρους (των μεγάλων πόλεων κυρίως) για την επιμέλεια των οποίων οι υπεύθυνοι αδιαφορούν χαρακτηριστικά. Γήπεδα ακατάλληλα και επικίνδυνα για μικρούς και μεγάλους αθλητές. Είναι αυτονόητο πως μιλάμε για το άλφα και το ωμέγα αφενός για να διδαχθεί ή να εκπαιδευτεί ο αθλητής και αφετέρου για να κάνει σωστά την δουλειά του ο προπονητής.

Για την δομή της διαιτησίας και τον τρόπο επιλογής και εκπαίδευσης των νέων κυρίως διαιτητών θα ήθελα να τονίσω πως αν ο αρχικός στόχος κάποιου, ο οποίος επιθυμεί να ασχοληθεί με το λειτούργημα αυτό, είναι τα είκοσι ευρώ καλύτερα να μην συνεχίσει ή να μην του επιτρέψουν να συνεχίσει. Χρειάζεται πολύ μεράκι και αγάπη για το ποδόσφαιρο κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Τέλος θα ήθελα εν συντομία να σταθώ στις απίστευτα κακές συμπεριφορές συναδέλφων προπονητών ή «προπονητών» (λίγων κατά την γνώμη μου χωρίς να θεωρηθεί πως και εγώ ο ίδιος δεν παρασύρθηκα κάποια στιγμή ), γονέων (πάρα πολλών δυστυχώς), παραγόντων και φιλάθλων. Όλοι όσοι λοιπόν στηρίζουμε το δημιούργημα του ποδοσφαίρου έχουμε ευθύνες για την μετριότητα του σημερινού Ελληνικού ποδοσφαίρου και κυρίως για τις επόμενες ποδοσφαιρικές ή μη γενιές.

3. Η επιθυμία και ο αρχικός στόχος που είχα στην πορεία μου ως εκπαιδευτικός-προπονητής δεν ήταν ποτέ (και το εννοώ) να κάνω τα χατίρια των κατά καιρούς παραγόντων αλλά το να εμφυσήσω στα νέα κυρίως παιδιά μια προπονητική και αθλητική συνήθεια ,η οποία θα τα ακολουθεί σε όλη τους την ζωή (δια βίου άθληση). Εάν αυτό ,ταυτόχρονα με την κοινωνικοποίηση που προσφέρει το ποδόσφαιρο, τα πετύχαινα τότε ναι είχε εκπληρωθεί ένα όνειρο.

4. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των παιδιών, που έχουν την ικανότητα και την δυνατότητα να διεκδικήσουν μια επαγγελματική ποδοσφαιρική πορεία, ολοένα και φθίνει. Είναι πολλοί οι λόγοι αλλά θα σταθώ σε τρεις. Καταρχάς πολλά ξεκινάνε από το σπίτι και το οικογενειακό περιβάλλον. Η προσέγγιση στον νεαρό ποδοσφαιριστή είναι πολλές φορές λάθος και πιεστική.

Επίσης δυστυχώς και οι νεαροί αθλητές δεν δουλεύουν πολύ και δεν πειθαρχούν όπως οι παλαιότερες γενιές. Πιο πολύ τους αρέσει να μιλάνε παρά να ακούνε . Τέλος είναι ολοφάνερο πως οι ομάδες της ανώτερης κατηγορίας «επενδύουν» σε ξένους ποδοσφαιριστές και αδιαφορούν για τα Ελληνόπουλα, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να παρατηρείται και ένα ποδοσφαιρικό brain drain.

5. Και το όνομα αυτού Κώστας Γούλας (ο επί πάνω από τριάντα χρόνια αδελφικός φίλος ,πρώην συμπαίκτης ή αντίπαλος και νυν κουμπάρος). Μπορούμε να μιλάμε για ποδόσφαιρο ώρες.

6. Συνήθως όλοι μας αναφερόμαστε σε αποτελέσματα που έδωσαν μια άνοδο ή έσωσαν μια ομάδα από υποβιβασμό κλπ. Σε μια προπονητική πορεία είκοσι περίπου χρόνων πολλά ματς έχουν αποτυπωθεί έντονα στην μνήμη μου( θετικά η αρνητικά), αλλά εγώ θα σταθώ σε ένα φετινό αγώνα της ομάδας μου της Κ16 της Αστραπής Ν.Π. με την αντίστοιχη του Φαλανιακού. Ένα ματς το οποίο χάναμε με 2-0 και τα παιδιά το γύρισαν σε 3-2 υπέρ τους. Δεν θα ξεχάσω την λάμψη των προσώπων και την χαρά τους όχι κυρίως για το αποτέλεσμα αλλά για τον τρόπο που το πέτυχαν.

7. Όπως σε όλους τους χώρους της κοινωνίας έτσι και σε αυτόν του ποδοσφαίρου υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι παράγοντες (με πολύ αγάπη για την ομάδα τους και ξεκάθαρη φιλοσοφία την οποία στηρίζουν αμετάκλητα) και κάποιοι άλλοι οι οποίοι πολλές φορές μπερδεύουν τους στόχους και τις δυνατότητες τους με τις εφήμερες επιτυχίες τους. Πάντως οι άνθρωποι αυτοί σε όποια περίπτωση και να ανήκουν είναι ήρωες τέτοιες εποχές.

8. Παλιά ναι. Τώρα πλέον όχι. Με ελάχιστα κλικ στο διαδίκτυο δημιουργείς τον φάκελο της ζωής σου.

9. Διασκεδαστικό ερώτημα. Τέλος πάντων θα επιθυμούσα κάποιον πρώην ποδοσφαιριστή που στην πορεία να ασχολήθηκε με κινηματογράφο όπως ο πρώην διεθνής Ουαλός Βίνι Τζόουνς (πρωταγωνιστής στην ταινία “Eurotrip”) ή ο γνωστός Γάλλος Ερικ Καντονά ( πρωταγωνιστής στην ταινία “switch”).

10. Είμαστε η γενιά που μεγαλώσαμε με κόμικς όπως «Μικρό Σερίφη» , «Μπλεκ» και «Λούκυ Λουκ» . Το μόνο μειονέκτημα αυτών των ηρώων ήταν πως κανείς τους δεν έπαιζε ποδόσφαιρο!

ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ακαδημία Δήμητρας Γιάννουλης):

1. Ο προπονητής που καταφέρνει να δώσει στον ερασιτέχνη αθλητή κίνητρο και σωστή διαπαιδαγώγηση.

2. Υποχρεωτική συμμετοχή πολλών νεαρών ποδοσφαιριστών. Γηπεδικές εγκαταστάσεις.

3. Υγεία και τύχη στα παιδιά μου και σε όλα τα παιδιά. Να είμαι για όσο το δυνατόν περισσότερο στα γήπεδα.

4. Πάρα πολλά.

5. Ο κουμπάρος μου πλέον Δημήτρης Χύτας.

6. Κάθε αγώνας που έχω την ευλογία να καθοδηγώ και να ενθαρρύνω τους νεαρούς αθλητές μας.

7. Φιλότιμοι, ρομαντικοί, με αρκετές προσωπικές θυσίες αλλά όχι απαραίτητα ικανοί.

8. Πλέον όχι. Τα παιδιά στο προσκήνιο.

9. Ο Τζόνι Ντεπ.

10. Θαύμαζα τον Ντιέγκο Μαραντόνα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΤΣΟΣ (Ακαδημία Προμηθέα):

1. Δεν έχω κάποιο είδωλο, αλλά θαυμάζω τους Ζοζέ Μουρίνιο και Πεπ Γκουαρντιόλα, που θεωρώ ότι σφραγίζουν με την προσωπικότητά τους την τελευταία 20ετία, αν και ως προπονητές είναι εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας.

2. Θα άλλαζα τους πολύ κακούς αγωνιστικούς χώρους και την νοοτροπία εκείνων που δεν καταλαβαίνουν την πραγματική έννοια της λέξης «ερασιτεχνικό».

3. Το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό μου όνειρο είναι να βρίσκομαι στον πάγκο μιας ελληνικής Εθνικής ομάδας και να τραγουδάω τον εθνικό ύμνο με τους ποδοσφαιριστές μου.

4. Ταλέντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει πλάνο αξιοποίησής τους ώστε να μην φεύγουν από την πόλη. Η Λάρισα θα έπρεπε να είναι Μπιλμπάο.

5. Οπωσδήποτε ο Βαγγέλης Στεφανής που έγινε και κουμπάρος μου, καθώς κι ο πολυσχιδής Κρητικός Γιώργος Σταυρουλάκης. Οι τρεις μας συνεργαζόμαστε από το μακρινό 1995.

6. Υπάρχουν ημιτελικοί, τελικοί, τουρνουά στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά αυτά που μένουν πραγματικά είναι τα συναρπαστικά παιχνίδια με τις μεγάλες ανατροπές, από 1-4 σε 5-4, από 0-2 σε 3-2, που διαμορφώνουν ισχυρούς χαρακτήρες και γιγαντώνουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών.

7. Πάντα υπήρχαν παράγοντες με «γνώθι σαυτόν» και σεβασμό στο άθλημα και όλους του συμμετέχοντες.

8. Προσπαθώ να κρατώ τα περισσότερα.

9. Ο Τομ Χανκς.

10. Ο Μικρός Σερίφης, ο Τζιμ Άνταμς.