Πώς ήσουν και πώς έγινες (μέρος δεύτερον)…

Πώς ήσουν και πώς έγινες (μέρος δεύτερον)…

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

Τι υπέροχο συναίσθημα είναι να «σκαλίζεις» το πλούσιο αρχείο σου και να κάνεις «κλικ» στα γήπεδα της ΕΠΣ Λάρισας εκεί όπου μεγαλούργησαν ουκ ολίγοι παίκτες οι οποίοι παραμένουν μάχιμοι και συνεχίζουν να κλωτσάνε το τόπι.

Ο χρόνος για άλλους είναι αμείλικτος ενώ σε άλλους τους φέρθηκε γενναιόδωρα και τους μεταμόρφωσε προς το καλύτερο.

Υπάρχουν φυσικά και αυτοί που δεν τους αγγίζει καθόλου, λες και δεν πέρασε ούτε μία ημέρα από τότε που έπαιζαν μπάλα και παραμένουν στις επάλξεις.

Μέσα από τούτη εδώ τη στήλη θα παρουσιάσουμε μια ομάδα παικτών (αυτό είναι το δεύτερο μέρος και ακολουθούν κι άλλα) που τους γνωρίσαμε στα πρώτα τους βήματα και μετά από περιπλάνηση πολλών χρόνων όπου φόρεσαν αρκετές φανέλες, συνεχίζουν να μας απασχολούν με τα καμώματά τους. Όσο για διάθεση για χιούμορ, φυσικά και υπάρχει απ’ όλους:

Αχτύπητο δίδυμο!!!

Λευτέρης Δαμασιώτης και Αποστόλης Ακριβόπουλος τους συνδέει πολύχρονη φιλία, κουμπαριά και γενικά αποτελούν ένα «αχτύπητο δίδυμο» όλα αυτά τα χρόνια αφού έχουν αγωνισθεί σε αρκετές ομάδες του Νομού παίρνοντας μεταγραφή «πακέτο» όπως στο Δασοχώρι, στους Αμπελόκηπους, στον Λαρισαϊκό και στον Παραπόταμο. Και φυσικά δηλώνουν μάχιμοι με τον καθένα να έχει έναν ξεχωριστό «πετεινό» στο στήθος, αυτόν της Πελασγιώτιδας αλλά και του Μαυροβουνίου αντίστοιχα.

Τι νερό πίνουν… στον Πλατύκαμπο;

Ο Βαγγέλης Δήμος είναι μια περίπτωση παίκτη που δεν συμβιβάζεται ποτέ, δεν μπαίνει σε καλούπια και αποτελεί μια κατηγορία μόνος του διαθέτοντας μπόλικη τρέλα αλλά κατέχοντας καλά το τόπι. Έχει γυρίσει… αρκετές ομάδες και εδώ και έναν χρόνο ξαποσταίνει και εμείς τον γνωρίσαμε στα πρώτα χρόνια στην ΠΑΕΔ Πλατυκάμπου.

Εκεί όπου ο έμπειρος μέσος είχε συμπαίκτη τον υψηλόσωμο στράικερ Δημήτρη Πεζή, ένας ικανότατος επιθετικός που μέχρι πέρσι τίναζε… τα αντίπαλα δίχτυα ολοκληρώνοντας την πλούσια καριέρα του στο Μαυροβούνι ενώ έχει αγωνισθεί σε Γαλήνη, Τοξότη, Αμπελόκηπους, Δήμητρα Αγιάς, Τερψιθέα, Νίκαια, Νίκη Τυρνάβου και πλέον είναι ταγμένος στον Λέων Αγίου Αθανασίου!

Ο τρίτος της παρέας που τα «κρέμασε» νωρίς εξαιτίας ενός σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο, ήταν ο Ρένος Βλασίδης, ο «πυραυλοκίνητος» αυτός παίκτης που είχε πολλά να προσφέρει αλλά πρόλαβε και έβαλε το στίγμα του…

Νιάτα να δούνε τα μάτια σας!!!

Ένας ακόμη παίκτης που είναι αγνώριστος, είναι ο υψηλόσωμος αμυντικός του Ελευθεραί που ακούει στο όνομα Στέφανος Ποντίκας, παίκτης που θήτευσε για αρκετά χρόνια και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία στους Αμπελόκηπους.

Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και ο ακραίος αριστερός οπισθοφύλακας του Πύρρου, Αλέξης Κάτσας ο οποίος έχει μια έφεση στα «κιτρινόμαυρα» αφού αγωνίσθηκε τόσο στο Μακρυχώρι, όσο και στο Συκούριο και αποτελεί σταθερή αξία στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο.

Και ο Χρήστος Ευαγγέλου που για πολλά χρόνια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Ατρόμητου Αγίων Αναργύρων δεν πάει πίσω αφού έχει αλλάξει κατά πολύ φυσιογνωμικά και δεν θυμίζει σε τίποτα τον πιτσιρικά που καμαρώναμε πριν αρκετά χρόνια.

Τα παστελώνει… ο σκαντζόχοιρος!!!

Μπόλικο μαλλί είχε στα νιάτα του και στα πρώτα του βήματα με τον Άρη Λάρισας ο Στέφανος Σουλτούκης ο οποίος τα τελευταία χρόνια θήτευσε με επιτυχία σε Νέα Πολιτεία, Ελευθεραί, Ηρακλή Λάρισας και τα τελευταία δύο χρόνια ανήκει στο δυναμικό του Ολυμπιακού Αμπελιάς. Τα παστέλωνε… και συνεχίζει να τα «παστελώνει» για πλάκα με το μαλλί «σκαντζόχοιρος» να τον κάνει ξεχωριστό!

Παράδειγμα προς μίμηση!

Τελευταίο αφήσαμε έναν ποδοσφαιριστή που αποτελεί κόσμημα για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο όλα αυτά τα χρόνια, τον Χάρη Μητσιάκο, ένας ποδοσφαιριστής που υπηρέτησε με συνέπεια τον ιστορικό Ηρακλή Λάρισας τόσο αγωνιστικά, όσο και διοικητικά και παρά τα 40 του χρόνια συνεχίζει να κρατάει ψηλά τη σημαία της συνοικίας, αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Νεάπολης.

Και παρά τις αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, βρίσκει χρόνο να κλωτσάει… το τόπι αφού και γι’ αυτόν η συνήθεια αυτή αποτελεί λατρεία!!!