Για να επιβιώσεις θα πρέπει να ποντάρεις στα νιάτα…

Για να επιβιώσεις θα πρέπει να ποντάρεις στα νιάτα…

Γράφει ο ΣΑΚΗΣ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗΣ

Η προετοιμασία των ερασιτεχνικών ομάδων όλων των κατηγοριών έχει μπει στην τελική ευθεία καθώς βρίσκονται στο στάδιο του μονταρίσματος με τη διεξαγωγή των φιλικών αναμετρήσεων.

Είναι γεγονός πως η χρονιά που έρχεται σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να θυμίζει τις παλιές καλές εποχές, τότε που οι παράγοντες μοίραζαν απλόχερα ευρώπουλα για μεταγραφές αλλά αντίθετα άπαντες συμμαζεύτηκαν ελέω της κρίσης και προχώρησαν σε σημαντικές αλλά μετρημένες μεταγραφικές κινήσεις.

Φυσικά και δαπανήθηκαν και πάλι λεφτά αλλά όχι αυτό το χάλι που είχε παραγίνει τα τελευταία χρόνια όπου ο κάθε πικραμένος ζητούσε χρήματα για να παίξει μπάλα και όπου ο κάθε περαστικός παράγοντας έκανε το «κομμάτι» του.

Ο καιρός των παχιών αγελάδων ανήκει στο παρελθόν μιας και η κρίση όντως «τσάκισε» όλα τα σωματεία, μια εξέλιξη -που εδώ που τα λέμε-ήταν απολύτως φυσιολογική μιας και αυτό το πανηγύρι ειδικά στη μεγάλη τοπική κατηγορία κατά τη μεταγραφική περίοδο, είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο αφού οι παράγοντες δαπανούσαν κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τρελά λεφτά για τα οικονομικά τους δεδομένα.

Τελικά αυτοί που έχουν κάθε λόγο να χαμογελάνε τούτες τις δύσκολες ώρες είναι τα σωματεία που την «ψιλιάστηκαν» τη δουλειά και έριξαν όλο το βάρος στα τμήματα υποδομής μιας και αυτά αποτελούν το μέλλον για κάθε σύλλογο.

Ομάδες όπως ο Απόλλων Λάρισας, ο Τοξότης Λάρισας, η ΑΕΔ Νίκαιας, ο Φιλοκτήτης Μελιβοίας, η Πελασγιώτιδα, ο Άρης Λάρισας καταδεικνύουν πως ποτέ δεν θα πεινάσουν… μιας και έχουν χαράξει τη δική τους φιλοσοφία και κάθε χρόνο αναδεικνύουν ολοένα και περισσότερα ταλέντα που μεταπηδούν σε επαγγελματικές κατηγορίες, ανεξάρτητα αν το τίμημα αυτό ορισμένοι το πληρώνουν ακριβά με ολόκληρες κατηγορίες, κοινώς με υποβιβασμό...

Αυτό που μετράει και έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το γεγονός πως έστω και αργά, οι παράγοντες αρκετών ομάδων αφυπνίστηκαν και έβαλαν «φρένο» στις επενδύσεις τους, προχωρώντας σε λίγες αλλά ουσιαστικές κινήσεις, ρίχνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα τμήματα υποδομής και στα «δικά» τους παιδιά.

Έχουμε να κάνουμε με ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές και όχι αμειβομένους επαγγελματίες, που σημαίνει πως θα πρέπει να διατηρήσουμε τα προσχήματα αλλά και τον ρομαντισμό της υπόθεσης. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αποτελεί τον αιμοδότη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και θα πρέπει να το υποστηρίζουμε με κάθε τρόπο.

Τόπο στα νιάτα, βαρύτητα στα τμήματα υποδομής και το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο…