Τα παπούτσια… δεν κάνουν τον παίκτη!

Τα παπούτσια… δεν κάνουν τον παίκτη!

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

Οι εποχές στο ποδόσφαιρο έχουν αλλάξει και έχουν αλλάξει δραματικά από τότε που πρωτομπήκε το χρήμα στη μέση και χάλασε… το ρομαντικό της υπόθεσης, με το συναίσθημα και την αγάπη για τη φανέλα να περνάνε σε δεύτερη μοίρα.

Θυμάμαι τον εαυτό μου σε ηλικία 10 ετών όταν έβγαλα το πρώτο μου δελτίο στην ομάδα της γειτονιάς μου τον Λέων Αγίου Αθανασίου να κάνω σαν τρελός για το πότε θα ’ρθει το Σάββατο για να βρεθώ στο γήπεδο και να παίξω μπάλα, γιατί ήταν το μόνο πράγμα που με ενδιέφερε.

Κι όταν μου πήρε ο πατέρας μου δώρο τα πρώτα ποδοσφαιρικά παπούτσια “CAΜPER” (με ξύλινο πάτο παρακαλώ), ένιωσα μεγάλος και τρανός αλλά στην ουσία δεν χρειαζόμουν τα παπούτσια για να αποδείξω αν το κατέχω το τόπι αφού αυτό είναι έμφυτο ή το ’χεις ή δεν το ’χεις.

Κι όμως η σημερινή νεολαία ανεξάρτητα αν ο κάθε γονιός στερείται τα πάντα για να του προσφέρει τα απαραίτητα εφόδια, φροντίζει να του εξασφαλίσει και ένα ζευγάρι παπούτσια Nike, Adidas, Puma και πάει λέγοντας, ποντάρει αλλού.

Έλα όμως όπου αρκετοί της νέας γενιάς νομίζουν πως επειδή φοράνε το πρώτο φιρμάτο παπούτσι, αποτελούν και τον αυριανό Μέσι ή Ρονάλντο του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αν δεν κοπιάσεις, δεν μοχθήσεις, δεν ιδρώσεις και δεν προσπαθήσεις με κάθε τρόπο να διεκδικήσεις αυτό που πραγματικά αγαπάς έτσι ώστε αύριο-μεθαύριο να κάνεις το μεγάλο άλμα, τότε μην περιμένεις να σου χαρίσει κανείς τίποτα.

Τα παπούτσια… δεν κάνουν τον παίκτη αλλά αυτό που μετράει είναι η δύναμη της θέλησης και της ψυχής να φτάσεις ψηλά και να κάνεις το όνειρο πραγματικότητα και εδώ θα πρέπει να επικεντρωθούν οι περισσότεροι της νέας γενιάς. Αγαπάς το ποδόσφαιρο, απόδειξε το με τον πιο πειστικό τρόπο, διατήρησε χαμηλούς τόνους, παρέμεινε ο εαυτός σου και μην προσποιείσαι και τότε δεν θα αργήσει η ώρα της δικαίωσης.

Η πολύ λεζάντα, τα φρου φρου, τα αρώματα και οι μεταξωτές κορδέλες κάνουν κακό στην ποδοσφαιρική εξέλιξη κάθε ταλαντούχου παίκτη όπως και το στενό «μαρκάρισμα» των γονιών που νομίζουν πως αν βρίσκονται συνεχώς στο πλευρό του παιδιού τους, το βοηθάνε. Όχι, αφήστε τα παιδιά τα οποία πραγματικά το κατέχουν, να βγάλουν από μέσα τους το ταλέντο που κρύβουν και υπάρχουν άλλοι αρμόδιοι για να κρίνουν μετά για την εξέλιξη τους…