«Η παραμονή αποτέλεσε δικαίωση για όλους…»

«Η παραμονή αποτέλεσε δικαίωση για όλους…»

Αγωνία τέλος για τη Δόξα Ραχούλας μετά από μια σύντομη περίοδο αναμονής μιας και η εξασφάλιση της ανόδου του Απόλλωνα Λάρισας στη Γ΄Εθνική, σήμανε αυτόματα και την παραμονή των «νεραντζούρι» στην Α1 ΕΠΣΛ.

Ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της εξαιρετικής πορείας που διέγραψε στον β΄ γύρο η Δόξα η οποία και έκανε τη δική της αντεπίθεση και από τους μεγαλύτερους στράικερ που ανέδειξε το λαρισινό ποδόσφαιρο, ήταν και ο έμπειρος στράικερ Κώστας Τζήμουλας ο οποίος ήρθε στα μέσα της χρονιάς, πρόλαβε να πετύχει τέσσερα σημαντικά γκολ (μέτρησε άλλα τόσα με τη φανέλα της Δόξας Ομορφοχωρίου) και έβαλε το δικό του στίγμα:

«Τέλος καλό, όλα καλά μετά από μια δύσκολη χρονιά που έστω και έτσι καταφέραμε να εξασφαλίσουμε τη σωτηρία μας σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όπως ήταν αυτό της Α1 ΕΠΣΛ.

Νομίζω πως έγινε μια μεγάλη προσπάθεια απ’ όλους, από τους παίκτες, τη διοίκηση αλλά και τους δύο τεχνικούς κ.κ. Πατσή και Γραβάνη και η παραμονή στην κατηγορία αποτέλεσε μια δικαίωση για όλους.

Εκτιμώ πως η Ραχούλα έχει όλα τα εχέγγυα για να παρουσιάσει κάτι καλό στο απώτερο μέλλον, αφού διαθέτει εξαιρετικές γηπεδικές εγκαταστάσεις, αξιόλογο υλικό για τα δεδομένα της κατηγορίας, μια διοίκηση που βρίσκεται κοντά στην ομάδα, απλά μια σειρά από συγκυρίες την ανάγκασαν να ζει με το άγχος έως το τέλος…».

-Πως είδες τον φετινό μαραθώνιο της Α1 ΕΠΣΛ;

-Ήταν ένα πρωτάθλημα που παρουσίασε έντονο ενδιαφέρον τόσο στη μάχη της ανόδου, όσο και στη μάχη της ουράς από τη στιγμή κιόλας που «έπεφταν» και αρκετές ομάδες μετά τα άσχημα μαντάτα από τη Γ΄Εθνική. Γενικά υπήρξε έντονος ανταγωνισμός, με ομάδες που διέθεταν δυναμική και εμπειρία και αυτά ήταν τα στοιχεία που έκαναν τη διαφορά.

-Τον Κώστα Τζήμουλα θα τον απολαύσουμε του χρόνου;

-Καλή ερώτηση (χαχαχα), όσο με βαστάνε τα πόδια μου και είμαι καλά στην υγεία μου, θεωρώ πως μπορώ να προσφέρω. Άλλωστε για μένα το ποδόσφαιρο αποτελεί τρόπο ζωής για μένα και αυτό το μικρόβιο θέλω να το μεταδώσω και στον κανακάρη μου, τον μικρό μου Γιάννη που μου δίνει δύναμη για να παραμένω στις επάλξεις…