«Χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε…»

«Χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε…»

Τον γνωρίσαμε στην Πελασγιώτιδα (ανήκε στο δυναμικό της για επτά χρόνια) όπου αγωνιζόταν χρόνια ολάκερα αλλά ειδικά φέτος διέπρεψε με τη φανέλα της Ακαδημίας Γ. Πλίτση και μάλιστα ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής στον τελικό του παιδικού πρωταθλήματος ΕΠΣΛ καθώς πέτυχε το «χρυσό» γκολ της αναμέτρησης και χάρισε τη νίκη με 1-0 στην ομάδα του κόντρα στη Νίκη/Μιχαήλ.

Ο λόγος γίνεται φυσικά για τον χαρισματικό μεσοεπιθετικό (γεννημένος στις 29 Ιανουαρίου 2001) Αποστόλη Κοτσιανούλη, ένα ακόμη αυθεντικό ταλέντο που διακρίνεται για την άρτια τεχνική του κατάρτιση και δεν είναι τυχαίο πως διέπρεψε τόσο στη μικτή παίδων, όσο και στην περιφερειακή ομάδα.

Ο ίδιος διατηρεί πάντα χαμηλό προφίλ, δουλεύει ακατάπαυστα σε καθημερινή βάση μιας και έχει όνειρα και φιλοδοξίες κάποια μέρα να φτάσει ψηλά. Κάνοντας τον δικό του απολογισμό τόνισε τόσο για τον μεγάλο τελικό, όσο και την φετινή χρονιά:

«Σημασία δεν έχει που σκόραρα αλλά το σημαντικό είναι πως κέρδισε η ομάδα, με τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς να αμείβονται. Η αλήθεια είναι πως από την πρώτη μέρα έχουμε κάνει τεράστια προσπάθεια με τα υπόλοιπα παιδιά και τους προπονητές μας, διαθέτουμε εξαιρετικό κλίμα και αυτό εκτιμώ πως ήταν που έκανε τη διαφορά. Αυτό που μένει όμως είναι πως χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε…».

-Το σχόλιο σου για το κεφάλαιο μικτή παίδων της ΕΠΣΛ αλλά και την Περιφερειακή ομάδα;

-Πραγματικά νιώθω ιδιαίτερα χαρούμενος που είχα την τιμή και την χαρά να αποτελέσω μέλος και των δύο αυτών ομάδων, δύο πραγματικά «σχολεία» όπου έμαθα πολλά που θα μου φανούν χρήσιμα στη συνέχεια. Και δεν είναι τυχαίο πως όποτε αγωνίζεται η Λάρισα, αρκετοί σκάουτερ βρίσκονται στο γήπεδο με βάση αυτά που διαβάζουμε, δείγμα πως το ταλέντο ξεχειλίζει στην περιοχή…

-Είσαι ένα ανερχόμενο αστέρι που λάμπει μέσα στα γήπεδα. Μέχρι που θέλεις να φτάσεις;

-Το παν για μένα είναι να είμαι υγιής και να απολαμβάνω αυτό που κάνω που δεν είναι άλλο από το να παίζω ποδόσφαιρο. Όπως κάθε παιδί στην ηλικία μου, έχω όνειρα και φιλοδοξίες αλλά προτιμώ να παραμείνω προσγειωμένος, να δουλεύω σκληρά και ότι έρθει καλοδεχούμενο…