Δυστυχώς δεν το ευχαριστιούνται

Δυστυχώς δεν το ευχαριστιούνται

Εντάξει όλοι λέμε τη φράση κλισέ τόπο στα νιάτα, στήριξη στις ακαδημίες που αποτελούν το μέλλον των συλλόγων και πολλά άλλα, όμως όλα αυτά ακούγονται κάπως στα αυτιά όταν συναντάμε κάθε Σαββατοκύριακο τόσο άθλιους αγωνιστικούς χώρους.

Το βασικό δεν είναι μονάχα πως τα παιδιά δεν μπορούν να αποδώσουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους αλλά δεν το ευχαριστιούνται σε τέτοια γήπεδα.

Κάποτε λαχταρούσαμε πότε θα ξημερώσει για να κλωτσήσουμε το τόπι και τώρα αγκομαχάνε άπαντες, λέγοντας με ένα στόμα, ωχ στα Ταμπάκικα παίζουμε αύριο ή ωχ πάλι στο Θεσσαλικό;

Και όσο περνάει ο καιρός, ολοένα και πιο πολύ θα πρέπει να σκεφτούν οι αρμόδιοι τη λύση με την κατασκευή πλαστικών γηπέδων.

Γιατί στη Λάρισα δεν σηκώνει… το κλίμα για φυσικό χόρτο και είναι αποδεδειγμένο αυτό.