Επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του!!!

Επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του!!!

Του ΣΑΚΗ ΓΚΟΥΡΝΕΛΗ

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο για ένα παιδί νεαρής ηλικίας που έχει κάνει τα πρώτα του βήματα στον χώρο του ποδοσφαίρου και οι πρώτες του παραστάσεις έχουν χρώμα «βυσσινί»; Η απάντηση είναι απλή και δεν είναι άλλο από το να φορέσει τη φανέλα της αγαπημένης του ΑΕΛ και μέσα από αυτή να διακριθεί και να φτάσει όσο πιο ψηλά γίνεται.

Αυτό το όνειρο πήρε σάρκα και οστά για τον νεαρό και πολλά υποσχόμενο μεσοεπιθετικό Βασίλη Καραλούλη ο οποίος ανήκε πλέον στο δυναμικό της ΑΕΛ (θα αγωνίζεται στην U-19) μετά από μια περίπου πενταετία στην Ακαδημία Γ. Πλίτση (πέρσι αγωνίσθηκε με επιτυχία στην Ομόνοια και στο πρωτάθλημα της Β΄ΕΠΣΛ) και φυσικά τα χαμόγελα περισσεύουν.

Δικαίωση, μπορείτε να το πείτε και έτσι για ένα αυθεντικό ταλέντο το οποίο και έκανε τα πρώτα του βήματα με τη «βυσσινί» φανέλα και τώρα επιστρέφει σαφώς πιο ώριμος από ποτέ και διψασμένος για διακρίσεις μιας και θέλει να πετύχει, νιώθοντας προνομιούχος που φοράει το αλογάκι στο στήθος.

Κάτι άλλωστε που επισήμανε και ο ίδιος στις δηλώσεις του:

«Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο που ανήκω στην οικογένεια της ΑΕΛ και θέλω να δικαιώσω όσους με επέλεξαν και ιδιαίτερα τον κ. Αναστασιάδη. Από τη μεριά μου υπόσχομαι πως θα δουλέψω σκληρά προκειμένου να φανώ αντάξιος των προσδοκιών. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και η αλήθεια είναι πως προτιμώ να μιλάω… με έργα στο γήπεδο. Εύχομαι να είμαι υγιής και να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται…».

Ευχαριστεί…

Πάντως ο νεαρός μεσοεπιθετικός (ο κολλητός του Κώστας Χατζής μετακόμισε στην Ξάνθη) δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον προπονητή του στην Ακαδημία Γ. Πλίτση, Αχιλλέα Μαστοροδήμο με τον οποίο στο πλευρό του έμαθε πάρα πολλά καθώς επίσης και τον υπεύθυνο αυτής, Γιώργο Πλίτση για την αμέριστη συμπαράσταση του κατά τη διάρκεια της θητείας του στους «κυανόλευκους».

Το ευχάριστο στην όλη υπόθεση είναι πως ένα ακόμη αυθεντικό ταλέντο μένει στη Λάρισα και απομένει οι αρμόδιοι να μεριμνήσουν έτσι ώστε σε βάθος χρόνου η ΑΕΛ να απαρτίζεται από «δικά» μας παιδιά όπως τον παλιό καλό καιρό…